Film Noir

by myrtosky

“That’s life. Whichever way you turn, fate sticks out a foot to trip you.” 
Al Roberts (Tom Neal) - Detour (1945)

Στο Hollywood της δεκαετίας ’40-’50 κάνει την εμφάνισή του ένα νέο ρεύμα (δεν είναι ακόμη συμφωνημένο αν πρόκειται για ξεχωριστό είδος ή απλώς σύνολο κοινών χαρακτηριστικών), το “Film Noir”. Σκοτεινές και μυστηριώδεις, οι «μαύρες» αυτές ταινίες χαρακτηρίστηκαν, όχι αδίκως, από την Αμερικάνικη σινεφίλ κοινότητα ως “feel bad movies”. Δίνοντας έμφαση στον φωτισμό και τις περίεργες γωνίες λήψης, οι σκηνοθέτες των film noir μας μεταφέρουν στην αθέατη, επικίνδυνη πλευρά της νύχτας κάποιας μεγάλης πόλης, όπου βασιλεύουν το έγκλημα, η διαφθορά και τα ένοχα μυστικά. Οι πρωταγωνιστές, μελαγχολικοί αντι-ήρωες, αποτυγχάνουν να ξεφύγουν από τους εθισμούς τους ή από τα κάλλη μιας μυστηριώδους femme fatale και ζουν μια ζωή παραδομένη στην μοιρολατρεία και τη νιχελιστική ματαιότητα. Χαρακτήρες βίαιοι, κυνικοί και χωρίς ηθικές αξίες, που κάθε τους κίνηση είναι επικίνδυνη, κάθε απόφασή τους μοιραία λανθασμένη. Η ομίχλη, ο καπνός και οι σκιές κρύβουν καλά έναν εχθρό απροσδιόριστο, προξενώντας στους θεατές μια αίσθηση ανησυχίας, άγχους, αβεβαιότητας και τελικά, απόγνωσης. 

Η μουσική που συνοδεύει από την αρχή με ιδιαίτερη επιτυχία αυτές τις παραγωγές δεν είναι άλλη, από την Jazz. Μεγάλοι μουσικοί της εποχής όπως ο Miles Davis, ο Chet Baker και ο Duke Ellington αναλαμβάνουν τότε να «αγχώσουν» το κοινό, με απαλές, μυστήριες μελωδικές γραμμές σε ένα σταθερά αργό tempo. Σήμερα, εμπνευσμένοι τόσο από την εποχή του Film Noir, όσο και από το ρεύμα της Dark Ambient σκηνής, πολλοί μουσικοί και συγκροτήματα όπως οι Bohren & der Club of Gore, ο Angelo Badalamenti, οι The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble, οι Somewhere Off Jazz Street και άλλοι που συναντούμε στην παρούσα λίστα, σκιαγραφούν τα θολά όρια ενός νέου είδους μουσικής, της Noir Jazz. Σκοτεινές εισαγωγές με μονότονες γραμμές μπάσο, νωχελικό πιάνο και μελαγχολικά πνευστά (σαξόφωνο ή τρομπέτα) σε αργό πάντα ρυθμό, συνθέτουν ένα αποτέλεσμα απόκοσμο. Με φόντο, λοιπόν, ένα σκοτεινό σοκάκι μιας μεγαλούπολης του ’50 και μια ανεξιχνίαστη δολοφονία, ας βυθιστούμε στην χαμένη αθωότητα, τον υπαρξιακό προβληματισμό, τον απελπισμένο πόθο. Ας βυθιστούμε, στο προσωπικό μας "Film Noir.''

Play next

Jazz Bar
Mel(b)ody
Like the Rain
Show More