Hustle

by: Ledi Bilali

Δημήτρη Σφήκα

Γιώργο Κομνηνόπουλο

Η ιστορία άρχισε το 80 μες τα γκέτο 
Κι εγώ σαν ραψωδός, σαν τροβαδούρος παραθέτω
Κλείσε τα μάτια και σκέψου να σαι κει, ΜΠΑΜ
Κάπως έτσι θα ξυπνούσες το πρωί την Κυριακή
Με μόνη αδιέξοδο ναρκωτικά και φυλακή
Δυο επιλογές σ’ ένα σταυροδρόμι, πιστόλι
Ή φωτιά στου μικροφώνου την κόμη
Όσοι διάλεξαν το 2ο 
Σε ζωή και θάνατο το είχαν συνέταιρο
Από λογοτεχνία και θέατρο το ραπ τους δεν απέχει
Εκατομμύρια ενέπνευσαν είναι η δικιά τους τέχνη.

           Σε ρόλο story teller η λίστα μας ταξιδεύει στην δεκαετία του 80’ στα υπόγεια και τα στενά του Bronx της Νέας Υόρκης, στις απαρχές της oldschool rap. Διηγείται τις ιστορίες των Αφροαμερικανών, τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν σ’ ένα ρατσιστικό περιβάλλον, το οποίο όχι μόνο δεν προσέφερε διέξοδο αλλά ωθούσε τους νέους στην εξαθλίωση. Ο μόνος τρόπος διαφυγής τους;  Η μουσική τους. 

Με τους στίχους τους αρχίζουν να εμπνέουν τον κόσμο και πυροδοτούν την σπίθα να αλλάξει ο «βρώμικος» τους κόσμος όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Tupac σε συνέντευξη του: 
I am not saying that I will change the world, but I will spark the brain that will change the world. And that is our job… If I keep talking how dirty the world is, someone might clean it up.
 Αυτή η διάθεση, για την αλλαγή, για αντίσταση, για μάχη με την εξουσία, η πρόκληση του «κανονικού» και η αυτοθυσία που έδειξε η γενιά αυτή θυμίζουν τα λόγια του Γάλλου φιλοσόφου και συγγραφέα Étienne Pivert de Senancour στο επιστολικό μυθιστόρημα του, Obermann:
«Ο άνθρωπος είναι φθαρτός. Πιθανόν. Αλλά ας αφανιστούμε προβάλλοντας αντίσταση. Και αν η ανυπαρξία ειναι το ριζικό μας, ας αποδείξουμε τουλάχιστον ότι αυτό ήταν άδικο!»
 

Play next

Mic Drop
Inside my DNA
ΤΓΚ
Show More